Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΛΑΔΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΛΑΔΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2011
Greece Threatened with Widespread, Long-Term Poverty
19/7/2011
REUTERS
A beggar with her child in the center of Athens. There has been a dramatic rise in the number of homeless people -- by up to 25 percent in Athens alone.
AP
A woman begging in the upmarket Athens suburb of Glyfada. According to official data, unemployment is expected to climb to between 17 percent and 18 percent by the end of 2011, but the true figure could be as high as 23 percent.
AP
Searching for scraps of food in the city of Thessaloniki. Unemployment benefits are only available for a year at a monthly rate of less than €500. After that, the state offers practically no assistance. Officials estimate that only about 280,000 of the 800,000 people without jobs are still eligible to claim unemployment benefits.
DPA
People queuing for free food outside the main meat market of central Athens on Tsiknopemti, or "Burnt Thursday", a day when people barbecue meat ahead of the coming period of Lent. Lines were longer this year due to the economic crisis in the country.
DPA
A busker in Athens. Becoming unemployed in Greece sparks rapid social decline.
Getty Images
A beggar in Athens. The number of people living in poverty is surging as a result of the country's economic decline and austerity measures.
Πηγή: http://www.spiegel.de/
Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 2011
Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2011
Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2011
Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2011
Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2011
Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2011
Δευτέρα 4 Ιουλίου 2011
Κυριακή 3 Ιουλίου 2011
#GLOBAL REVOLUTION

"Γειά σου.
Έι! Εσένα μιλάω, εκεί στην πλατεία, στην Ισπανία, στην Αίγυπτο, στην Ελλάδα, στην Ολλανδία, στην Ιρλανδία ..παντού.
Η μία πλατεία εδώ και η άλλη εκεί. Κι ανταλλάσσουμε μηνύματα. Σου δίνω κουράγιο μ’ ένα κλικ, και μ’ ένα δικό σου εσύ..., μου δίνεις λύση.
Δε σε γνωρίζω, μα σε ξέρω. Ξέρω πώς ζεις και πώς φοβάσαι, ξέρω τι μίζερα χρόνια σου ετοιμάζουν, ξέρω την σκέψη σου, την οργή σου. Νιώθω την απελπισία σου, την αγανάκτησή σου.
Σε ξέρω. Σου στέλνω ένα μήνυμα μέσω διαδικτύου και είμαι δίπλα σου. Κι αν έχει άλλο χρώμα το πλακάκι στην πλατεία σου, δεν πειράζει. Εσύ και εγώ μοιάζουμε πολύ. Το πρόσωπό μας συσπάται με τον ίδιο τρόπο όταν κλαίμε, όταν φοβόμαστε, όταν έχουμε οργασμό... Και τους δυό μάς στριμώχνουν με την ίδια βία στη γωνιά της κοινωνίας. Της κοινωνίας μας ρε γαμώτο.. Μας περιμένει το ίδιο μέλλον, μας κοροϊδεύουν με τον ίδιο τρόπο, αγανακτούμε με τον ίδιο τρόπο. Αγανακτούμε μαζί.
Σε ξέρω. Ξέρω πώς ζεις όταν σου ξεφτιλίζουν τη ζωή μέσα στην ίδια σου την πόλη. Ξέρω πώς σε απαξιώνουνε οι οικονομικοί σου δυνάστες και πώς σε εκποιούν οι ‘ψηφισμένοι’ πολιτικοί σου κυβερνήτες –για το καλό σου πάντα φυσικά.. Ξέρω πώς νιώθεις όταν σε αποκλείουν απ’ την εκπαίδευση και τη δουλειά, όταν σου ‘προσφέρουν’ ένα για να σου πάρουν δύο. Ξέρω πώς νιώθεις όταν βλέπεις γύρω σου τους δικαστές να κυνηγάνε το Γιάννη Αγιάννη και να θωπεύουν την επίσημη διαφθορά, νιώθω κι εγώ την απελπισία σου και την οργή σου. Νιώθω την προσδοκία σου για δημοκρατία, την ελπίδα σου για μέλλον, την ανάγκη σου για ελεύθερη ζωή. Ξέρω πώς είναι να μιλάς και να μην ακούει κανείς. Εγώ όμως σε ακούω. Να το ξέρεις. Σε ακούω, σου πιάνω διαδικτυακά το χέρι και περπατάω μαζί σου.
Εσύ κι εγώ αγανακτούμε μαζί.
Μαζί στην απόγνωση, μαζί στην ξεφτίλα.
Εγώ εδώ κι εσύ εκεί.
Ίδια ξεφτίλα.
Ίδια.
Φτάνει."
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






















